Ekonomista z Princeton, Orley Ashenfelter pokazał w jaki sposób proste statystyki są w stanie pokonać prognozy ekspertów. Profesor Ashenfelter, jako miłośnik wina pokusił się o przewidywanie przyszłych cen win bordowskich na podstawie informacji dostępnych w roku ich produkcji. Możliwość przewidywania cen jest o tyle istotna, że inwestorzy kupują wina licząc na zwyżkę ich wartości w przyszłości.
Przychodzi klient do banku. Uświadomiony i zdecydowany. Uświadomiony, ponieważ wie że poza lokatami w banku można nabyć również inne produkty. Nie tylko takie służące przechowywaniu pieniędzy, ale i takie które mogą (przynajmniej teoretycznie) te pieniądze pomnażać. Zdecydowany, ponieważ już powziął decyzję
Derrick Niederman w swojej książce „Wizjonerzy, sceptycy, łowcy okazji…” opisuje profile psychologiczne inwestorów giełdowych. Profile te dzieli na siedem typów osobowości. A przeglądając zalety i słabości charakterystyczne dla każdej z nich, stwierdza że do każdej kategorii można dopasować określony rodzaj inwestycji.
Ta ukryta opłata to tzw. opłata za zarządzanie. Opłata występująca w funduszach inwestycyjnych, opłata której nie widać. A skoro nie widać, to od razu rodzi się pytanie dlaczego? Pewnie chcą coś ukryć! A jak ukryć, to może i oszukać. Spokojnie, nie jest tak źle.
Warto zdawać sobie sprawę, że w branży finansowej pracują ludzie, którzy będą naciągać liczby, w taki sposób, aby łatwiej przekonać potencjalnych inwestorów do przekazania pieniędzy właśnie im. I dobrze byłoby zdawać sobie sprawę z trików jakie stosują.
Osoby, które zaczynają interesować się rynkiem kapitałowym, a w szczególności grą na giełdzie, często sięgają po porady ekspertów. Jednak czy zastanawiają się kim są ci eksperci? Jaka jest trafność ich przepowiedni? Ekspert, tak samo jak każdy z nas podatny jest na błędy poznawcze.
Efekt orzeszków ziemnych dotyczy zysków o niewielkiej wartości. Mówi o tym, że stojąc w obliczu potencjalnego zysku o małej wartości ludzie pozwalają sobie na podejmowanie ryzyka.
„Mieszkańcy stanu Wirginia zarabiający mniej niż 15 tys. dolarów rocznie wydają 2,7% swojego rocznego dochodu na losy na loterię. Tymczasem zarabiający w ciągu roku ponad 50 tys. dolarów przeznaczają na ten cel tylko 0,11% dochodów” (J. Zweig, Twój mózg, twoje pieniądze).
Żal jest uczuciem , które wydaje się być nierozerwalnie związane z rynkiem kapitałowym. Czemu? Ponieważ inwestowanie to gra, która raz generuje nam zyski, a raz straty. A kiedy pojawia się strata, pojawia się również żal. Strata to potwierdzenie, że moja decyzja była niewłaściwa, że popełniłem błąd.
